"Czekolada", Joanne Harris

 "Czekolada" to jedna z tych powieści, której długo kazałam na siebie czekać. Jednak, w końcu się na mnie doczekała. 

Do małej mieściny na francuskiej prowincji, gdzie zatrzymał się czas przyjeżdża tajemnicza, młoda i piękna kobieta z córeczką. Mieszkańcy Lansquenet ze zdziwieniem obserwują jak Vianne i Anouk odnawiają starą piekarnie na rynku, aby urządzić tam sklep z czekoladą. 

W dniu otwarcia właścicielka oferuje zaglądającym do niej ciekawskim gościom gatunek słodyczy, który każdy z nich lubi najbardziej - tak jakby znała ich najskrytsze myśli i pragnienia. Czyżby ta dziwna kobieta była czarownicą? 

Dla wielu mieszkańców miasteczka przyjazd Vianne jest prawdziwym darem losu, ale są również tacy, którzy zrobią wszystko, aby je jak najszybciej opuściła. W dodatku Lansquenet przygotowuje się na Wielkanoc i Vianne zamierza urządzić dla dzieci festiwal czekolady, w realizacji, którego część mieszkańców chce jej przeszkodzić.

Ostatnio potrzebuję przytulnych historii, które działają na moje serce niczym plasterek na ranę, a "Czekolada" jest niewątpliwie jedną z takich opowieści. Vianne jest jedną z tych osób, które nie mają swojego miejsca na świecie i razem z córką podróżuje po świecie w jego poszukiwaniu. W Lansquenet jako samotna matka, która w dodatku jest piękną kobietą spotyka się z chłodnym przyjęciem części mieszkańców oraz dystansem, który pogłębia jeszcze postać lokalnego księdza. W tym miasteczku każdy ma swoje miejsce i nikt nie wychyla się przed szereg - a już na pewno większość z mieszkańców szuka poparcia dla swoich czynów i poglądów u lokalnego księdza, który jest swego rodzaju kompasem moralnym dla mieszkańców Lansquenet. Jednak dość szybko okazuje się, że jest wiele rys na tym idealnym obrazku, ponieważ tak jak w wielu małych społecznościach jest wiele osób, które pod płaszczykiem katolickich wartości usiłują realizować jakieś swoje większe lub mniejsze cele i ambicje. Niewątpliwie czyni ich to nie tylko hipokrytami, ale często okazuje się, że są bardziej zagubieni niż chcą przyznać przed samymi sobą. W tych utartych schematach i bardzo często pogodzeniu się ze swoim losem Vianne zmienia życie właściwie tak naprawdę wszystkich mieszkańców, którzy są zmuszeni, aby stawili czoła swoim własnym mężczyznom w czerni. 

Także jak możecie się domyśleć to małe miasteczko jest jak wiele innych małych miasteczek na świecie, które jest zamieszkałe przez zamkniętą społeczność, która niekoniecznie jest otwarta na zmiany. "Czekolada" to ciepła i bardzo przytulna historia idealna na jesienne i zimowe wieczory pod kocykiem, z czymś ciepłym do picia. 

Przyznam, że obserwowanie zmian, które zachodzą dzięki Vianne wywołało we mnie wiele emocji, ale było w tym coś kojącego, co sprawia, że na pewno sięgnę po kolejne części tej historii, a już na pewno porównam z nowym wydaniem, które ukazało się niedawno. Swoją drogą o tym, że ma pojawić się wznowienie dowiedziałam się już po tym, jak zaczęłam czytać tę książkę. Myślę, że to, że jest znowu lepiej dostępna możecie odczytać, jako dodatkowy znak, aby ją przeczytać. 

Jeżeli myślicie, że kojarzycie tę historię, to faktycznie możecie ją kojarzyć z ekranizacji z Johnym Deppem w jednej z ról. 

Komentarze